De Christen is een katalysator, een hulpmiddel door God gebruikt
om mensenkinderen met een ziel voor de eeuwigheid geschapen, te redden van het verderf
Verderf waardoor een mens eeuwig verloren zou moeten gaan. Want het is niet alleen eeuwig zonder God, buiten de heerlijke zaligheid, maar ook met de duivel in het verderf moeten zijn. Waarbij het verloren zijn een doorgaand proces is. Want die verloren zijn gegaan (na hun dood hier op aarde) komen er meer en meer achter dat zij hun zaligheid verloren hebben door eigen toedoen. En dat er geen einde aan hun verderfelijke staat komt, door eigen schuld. Terwijl een mens die door de Allerhoogste gered is van dat verderf, er meer en meer achter komt dat de Heere alleen zijn zaligheid uitgewerkt heeft. Waar door Gods toedoen ook geen einde komt aan die heerlijke staat.
Dus heeft de oprechte Christen de plicht en het voorrecht om als hulpmiddel te zijn om anderen tot God te brengen.
Dat zal duidelijk worden aan de hand van het beeld van de docent als katalysator. Waarbij het gaat om menselijke grenzen en een Goddelijke mogelijkheid. Want het is God Die in ons werkt, het willen en het werken om Hem te volgen, naar Zijn welbehagen.
Daarbij kan je voor de docent ieder ander beroep invullen. Ook dat van ouders, van ambtsdrager, van gemeentelid, van buren. Want wie wij ook zijn en wat wij ook doen: een mens is een voorbeeld voor kinderen, voor leeftijdsgenoten en voor ouderen.
Christelijk onderwijzen en opvoeden heeft dezelfde functie als zout bij het bakken van brood
Bij brood bakken is het belangrijk dat er een klein beetje zout toegevoegd wordt, anders is het brood smakeloos. Dat zout moet toegevoegd worden voordat het brood gebakken wordt, niet daarna, want dat bederft eveneens de gehele smaak van dit voedsel.
Evenzo is het zout van Gods Woord in het dagelijkse leven: laat Zijn Woord niet (deels) weg, maar voeg het ook niet met alleen woorden toe. Maar laat in je handelen, gedrag en algehele voorkomen zien wie je bent. Zo ook bij onderwijzen en opvoeden. Binnen je beroep en daarbuiten.
Christelijk onderwijs
Bij onderwijs gaat het om het overbrengen van kennis, gedrag en vaardigheden. Waarbij een bekwame docent de innerlijke motivatie heeft om leerlingen te helpen in hun ontwikkeling. Een leerling heeft recht op bekwame zorg om zich (vak)kennis eigen te maken. Maar ook op zorg die het sociaal-emotionele welzijn bevordert. Ongeacht op welke school een kind onderwijs krijgt, zal een bevlogen leraar dit voorstaan.
Wat is dan de meerwaarde van authentiek christelijk onderwijs? Wel, een leerling naast onderwijzen, bovendien christelijk opvoeden.
Opvoeden is namelijk ook opleiden. Bij opleiden gaat het erom dat een kind een juiste plaats in het maatschappelijke leven krijgt. En opvoeden houdt in dat de leerkracht een voorbeeld is in zijn gehele doen en laten. Daar loopt een mens tegen een grens aan. Het gaat namelijk niet om het verkondigen van allerlei christelijke waarheden – waar de inhoud ten diepste ontbreekt. Of om christelijke waarheden vanuit alleen eigen beleving ten toon te stellen – waardoor de vorm teniet gedaan wordt.
Natuurlijke grenzen
Evenals een kind zijn grenzen heeft binnen het leren, heeft een docent te maken met zijn eigen natuurlijke grenzen. Gelijk ieder ander is een leerkracht geneigd een omgeving op te zoeken die past bij wat hij belangrijk vindt. (Hoewel de een in meerdere mate dan een ander). Evenals iedereen zoekt een leraar vanuit zijn eigen natuur veelal de grenzen op van wat kan en mag. En evenals anderen beleeft een onderwijzer het wezen van de mens vanuit zijn eigen zienswijze.
Bovennatuurlijke mogelijkheid
Ondanks de natuurlijke grens van de menselijke aard is er de mogelijkheid om christelijk onderwijs te geven. Maar dat is een perspectief dat de Heere werkt. Want uit Hem zijn alle dingen: Hij geeft het geloof. En door Hem zijn alle dingen: Hij werkt door het geloof de goede werken. En tot Hem zijn alle dingen: want het geloof doet op Hem zien om goed te doen. Uitgesloten vanuit ons, maar bij God zijn alle dingen mogelijk.
Concreet
Wees een voorbeeld in het navolgen van Christus, Die de schande veracht heeft. En de schuld van mensenkinderen, die ook naar Hem niet vroegen, op Zich heeft genomen.
Wij geven kinderen kennis mee en leren hen vaardigheden, in de hoop dat zij een plekje in de maatschappij vinden. Maar wat verwachten wij van onze leerlingen als wij geen gezond voorbeeld zijn in het gebruik van Hem Die alles volbracht heeft? Laten we Hem zoeken, want die Hem vindt, die wandelt in Zijn wegen. Die onderwijzer en die leerling vindt het echte leven en daarin heeft de Heere vermaak: die geeft Hij wijsheid, die maakt Hij echt gelukkig. Daarin is de onderwijzer als een katalysator, een hulpmiddel, om leerlingen op te leiden in werkelijke wijsheid die tot God brengt.
Dan wordt niet de grens opgezocht van wat nog kan binnen diverse christelijke voorschriften. Maar dan wordt zo’n onderwijzer klein in het opzoeken van zaken die tegen Gods geboden zijn. En wordt groot inzake het zoeken van de zaligheid van mensenkinderen. En wordt er minder gesproken over het Christen zijn en meer christelijk gehandeld, door het geloof. Vanuit een gelovig beginsel dat Hij het is die het goede werkt en ook de kracht geeft om het goede in (je eigen menselijke) zwakheid te doen.
Zoek de dunne scheidslijn met de wereld niet op, maar streef naar een levenswandel waarin wij Hem verwachten. Maak geoorloofd gebruik van Zijn Woord als een vast protocol, als een vaste grond, gefundeerd op Christus Jezus. Het gezonde gebruik daarvan leert dat het goede dat je doen wilt, niet doet en het kwade wat je niet wilt, juist wel doet. Waardoor je aanloopt tegen de grenzen van je eigen kunnen en willen. Waardoor je gaat zien op Jezus, Die gekomen is om zalig te maken wat verloren is. En krijgt onderwijs en opvoeding gestalte vanuit deze wetenschap dat Hij alles volbracht heeft.
Echt geluk bestaat hierin: Hem te vinden Die het eeuwige Leven is en geeft. Dit leven heeft een begin en een einde, maar het eeuwige leven heeft alleen een begin maar eindigt nooit.
Kies dan vandaag wie je navolgen wilt: De Heere Die eeuwig zalig maakt. Of een rijkdom-god, goede baan-god, een fijn gezin-god, een kennis-god, een goede naam-god die eeuwig ongelukkig maakt.
Want het weglaten of achteraf toevoegen van het zout bederft de gehele smaak van het brood.
Reactie plaatsen
Reacties